Uiteindelijk heb ik de goede weg weer gevonden. Ben aardig doorgereden tot 4 uur in de nacht, tot ik een veilige slaapplaats had. Was helemaal kapot. Na 4 uurtjes slaap, had ik de zon op mijn kop en kon niet meer slapen. Dus ingestapt. Wilde net uit parkeerplek, wordt ik aangehouden. Er was controle op snelweg vignetten. Weet ik veel dat je er een moet hebben... Nou ik had er dus geen. Maar goed dat ze me hebben aanghouden. Kon ik daarna tenminste doorrijden. Heb er gelijk 1 van hun gekocht.
Nu kon ik eindelijk weer doorrijden. Iets verderop gestopt en gegeten, waarna ik mijn reis heb vervolgd. Bijna heel Servië, Kroatië, Slovenië met 170-180 kmp/h doorgereden. Gelukkig geen politie controle. Bijna bij de grens van Bulgarije was iets aan de hand, waardoor we moesten stoppen. Achteraf bleek het een vrachtwagen te zijn die in brand stond. Gelukkig niemand die iets had. Na 45 minuten konden we weer door. We werden door Turkse vrachtwagen chauffeurs gewaarschuwd voor de politie controles in Bulgarije.
Na wat rijden aangekomen in de beruchte Bulgarije. Het begon wat spannender te worden. Begint al leuk bij de grens. Je rijdt over een straaltje water... Daar laten ze je eerst voor betalen. Ik was met een hele groep mensen meegereden. Ik was aan de beurt. Paspoort controle.... Hij begon al met, heb je iets, wat je wilt melden? nee. Heb je dit heb je dat? Heb je thee????? what the ..... Hij loopt naar buiten...... ik denk hij wil mijn kofferbak checken..... Nee, hij loopt naar een collega en zegt dat ik die kant op moet rijden.... Ik dus maar doen. Door een poort en hij zegt in die garage met een gat in de vloer (om de onderkant van de auto te checken). Ik dacht KUT! Nou de spanning begon te komen. Ik heb gelijk de telefoons en portemonnee in mijn zakken gestopt. Iets later kwam er iemand en begon gelijk van... waar is de drugs!!!!! Ik schrok. Ik moest de auto uitladen..... Bulgarije is niets veranderd. Ze zagen alle elektronica voorbij komen. Laptop, psp, fototoestel, horloges...... Ik had veel bij.
Hij begin over facturen. Ik had een duur horloge bij die ik pas had gekocht. Zat nieuw in doos. 1 neppe omega en een oudere DKNY. Hij had zijn zinnen al gezet op mijn Maurice Lacroix.
Kwamen nog 3 agenten bij....
Ik liep naar buiten om een van de andere Turken te vragen of ze bij me wilden staan. Begon toch wel spannend te worden. Ik was bang dat ze iets zouden flikken. Ik vertrouwde ze voor geen meter. Ik had niks raars of zo bij, maar het zijn echte oplichters, die Bulgaren. Er was helemaal niemand meer bij de grens. Echt geen kip. Ik dacht kut.
Iets later gingen de andere 2 agenten weg. Ik was met 2. Ik moest alles uitladen. Zo gedaan. Uiteindelijk kon ik weer alles inladen. Moest een factuur tonen van de horloges. Van de Maurice Lacroix. Die had ik op de laptop. Was niet goed genoeg *(^&)(&^(&^%*&%^$&^%$. Ik werd gek. Alles mocht worden ingeladen behalve de horloges.
Ik had allang door dat hij die horloges wilde hebben. Ik nee. nee nee. Ze speelden good cop, bad cop met me. Bulgaars met elkaar Turks tegen mij. Ik moest van hun toestemming krijgen om ze mee te nemen. Ik werd gek. Ze lieten me niet gaan. Ik werd gek. Ik zei hier heb je die kut fake Omega. Ik ga. Die Maurice krijg je van zijn levensdagen niet. Hij zei is het een cadeau? (*&^(*&$%#%$#*&^, vanuit je hart? ^%$&^%$&^%$&$^% Ik zei ja, maar ik dacht was in mijzelf zo hard aan het vloeken. Wat een KUT LAND. Hoe durven ze zo'n land in de Europese unie te stoppen. Zijn ze gek. Ik vraag me af of er iemand daar is geweest om te kijken hoe het er in dat land aan toe gaat??? Over Turkije wordt er zoveel heisa gemaakt. Man Turkije is een eerste klas land vergeleken met Bulgakutrije.
Hij zei rijden maar. Ik wist niet hoe snel ik weg moest komen. Achteraf gingen er 20 scenario's door mijn hoofd, van hoe ik het moest aanpakken en niks moest afgeven en zo, maar feit is dat dat onder druk heel anders is. Ik reed weg. In deze kut Land. Als ik alleen zou gaan rijden zouden ze me bij elke politie controle proberen op te lichten. Er was helaas geen Nederlander of andere Turk meer te bekennen, tot ik in de stad Sofia kwam. Daar zag ik iemand die ik bij de grens ook had gezien. Ik ben gelijk gestopt.
We hadden elkaar al bij de grens gezien en heel ff aangepapt over het belachelijke autoonderkantwasgebeuren. Hij vroeg gelijk wat er aan de hand was. Ik heb het uitgelegd. Ik vroeg of we samen konden rijden, aangezien ze er steeds op uit zijn om mensen op te lichten.
Hij zei natuurlijk. Gelukkig. Vanaf dan ging het oké. Had nog steeds meer spanning dan normaal en mijn moraal was onder het vriespunt. Deze Nederlandse Turken kwamen uit Groningen. Later kwamen we er achter dat we best veel gemeen hebben. We hebben het rustig aan gedaan om boetes te voorkomen. Het is ongelofelijk, de wegen zijn soms dubbel, net snelwegen, maar ze zetten er expres een bordje neer met 40 of 60 km/h. Dat betekent dat ze in feite iedereen aan kunnen houden, want het is haast onmogelijk om zo langzaam te rijden op zo'n weg. Er was veel controle onderweg. We zijn iets later achter een Turkse vrachtwagen gaan rijden. Niet ingehaald, want hij wist precies waar de controles waren. Het ging perfect. Het heeft zo'n 5 uur geduurd, maar uiteindelijk hebben we de grens gehaald. We zijn onderweg nog even gestopt en wat beter kennis gemaakt.
Bij de grens ging het lekker. Bij de KUTbulgaren geen controle. Bij de Turkse, moet je vaak wat langer wachten, omdat er iets meer procedures zijn.
Als eerste hebben mijn nieuwe vrienden sigaretten gekocht. Is spotgoedkoop. Per paspoort mag je 3 kartonnen kopen. Ze vroegen mij of ik ook 3 wilde doen op mijn paspoort. Tuurlijk zei ik. Nou dat hebben we gehad. Daarna zijn wij in de rij gaan staan. Zijn vrouw heeft voor ons broodjes kofte gehaald, welke heerlijk waren, en geld gewisseld voor ons. Ondertussen hebben we gezellig gekletst. We hadden toevallig beide een verlopen Turks paspoort. Ik zei dat als je je Nederlandse paspoort gaf met Turkse i.d kaart ze niet moeilijk zouden doen en in ergste geval konden we met visum naar binnen. Gelukkig ging het zonder problemen. We waren binnen. YESSSS! eindelijk. We hebben nog nagevraagd, hoe we de betaalde snelwegen het beste konden betalen. Het was allemaal met een kaart tegenwoordig. We konden daarna weer doorrijden. Toevallig moesten zij ook bijna zijn waar ik moest zijn in Turkije, Zij moesten 35 km verder. Echt een geluk bij een ongeluk. Dus we zijn samen doorgereden. Ik was echt helemaal kapot, maar wilde samen doorrijden.
Het was inmiddels 2 uur s' nachts. Ik had al echt lang niet meer geslapen. We zijn rustig doorgereden. Hij reed voor, maar af en toe viel ik bijna weg en ben voorop gaan rijden met grootlicht aan, zodat ik iets actiever kon zijn. Soms ging ik springen, dansen, muziek kei hard, raam open, om niet in slaap te vallen. Gelukkig was iets later de ochtend ezan (gebedoproep), wat betekende, dat het bijna licht werd. Daarna ging het weer beter. We zijn nog even gestopt op mijn request. Ik kreeg nog sinaasappelsap. Ondertussen ben ik voor hun een cadeautje gaan kopen. Heerlijke kestane sekeri. Mijn favoriet in Turkse Lekkernij. Meeste Nederlanders zullen het niet kennen. Het is kastanjes, bereid in speciale siroop achtig iets. Overheerlijk. Ze wilden het haast niet aannemen, maar dat was het minste wat ik voor ze kon doen. Daarna zijn we weer doorgereden. Bij mijn afslag (500 meter van huis) hebben we afscheid genomen. Ik had mijn gegevens aan ze gegeven. Zo konden we in contact blijven.
Daarna was ik binnen 1 minuut bij de huis van mijn Tante. Het was 5:30 Ik heb ze maar niet wakker gemaakt. Ze leefden nog steeds in de oorspronkelijke garage welke is omgebouwd naar een huis. Hun huis was met de aardbeving van enkele jaren terug afgebroken.
Ik heb de Benz gewassen en ben zelf daarna gaan douchen. (buiten hebben ze ook een douche) Daarna even gebeden in moskee die 100 meter verderop staat. Ik was kapot. Ben gaan liggen in de hangmat die buiten staat. OOOOOOOHHHHHHHH Lekker. Ik was gelijk KNOCK OUT!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten